Endişe ve kaygılardan nasıl kurtulabilirim?

endişe nasıl atlatılır

Kaan Karadeniz

28 yaşındayım. Yüksek lisans öğrenimini "Bilgi ve Belge Yönetimi" bölümünde sürdürmekteyim. Psikolog veya terapist değil, araştırmacıyım. Başarının çaba ile doğru orantılı olduğuna inanlardanım.

69 Cevaplar

  1. Ömer Zeyd dedi ki:

    Açıkçası birkaç ay önce bi blog okumaya başlamıştım “alfa erkek” tarzında bi blog sitenin adı “They Call Me Alpha” bu konu hakkında işin çoğu inceliğiyle beraber bilgiler veriyordu bende etkilendim açıkçası kim böyle bir profil olmak istemez ki şeklinde düşündüm kendime uyarladığım şekilde uygulamaya başladım birkaç bahsettiği şeyleri. Yani kişiliği betimlerken aralarından kendim için uygun gördüklerimi aldım ve uygulamaya başladım. Bu siteyede arkadaşımın bana bazı davranışlarımın bu profile benzediğini söylemesiyle başladım. Fakat gün geçtikçe kendimi blogda bahsedilen “Beta” karakterine benzetmeye başladım bu karakter tipinde ise biraz daha sorunların olduğu ve kabullenemeyeceğim pasif, basit, popülaritesi az olan özellikleri vardı biraz kendimi kandırdım aslında iki profile de uymama gerek olmadığını ve hayatında bunlardan ibaret olmadığını kavradım fakat sonrasında kendim için mutluluk kavramını değiştirdim. Motivasyon! Ve neredeyse tüm içtenliğimle buna inanarak kendimi motive edemediğimi, eski yeteneklerimin (insanlarla etkili iletişim, manipülasyon, neşe vb.) artık kendimde olmadığını ve bunları yitirdiğime inanmaya başladım sonrasında pes etmiş bir halde kendimi diğer insanlardan uzaklaştırdım “hayatta önemli olan tek bir kural var ve o da mükemmel hissetmek”diye düşünmeye başladım. Üstesinden gelemediği açıkçası gelmek içinde uğraşmadığım arzularım var mesela popüler olmak beğenilmek sevilmek ki bunlara normal standartlar çerçevesinde çoğu insandan fazla şekilde sahip olmama rağmen daha fazlasını istiyorum tabii bu da bir arzu. Toplumun kendilerine “işte bu! ” diye dayatmış olduğu tiplemeler için çabalıyorum kendimi o şekilde görmek istiyor ve çabalamadığım için başaramadığımı bildiğim için de kendime sorun ediyorum açıkçası sorunlarımın çoğuna çözüm bulabiliyorum fakat kendimi inandırdığım şeylerden vazgeçmek biraz zorluyor beni biraz yardımına ihtiyacım var umarım cevaplarsın.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Aslında kendi cevabını kendin vermişsin. Bana pek bir şey kalmamış. “Mükemmel olmak” diye bir şey söz konusu değildir. Hiçbir insan mükemmel olamaz. Bu hayatta mutluluk arzun varsa beklentilerini elinde bulunanlara göre ayarlaman ve yeniden düşünmen gerekir. Bir başka ifadeyle bahçende elma ağacı varken armut ağacının gölgesinde uyumayı hayal etmemelisin. Biraz daha gerçekçi, biraz daha özverili düşünmeye çalışmalısın.

      Alfa ve beta gibi konulara ise hiç girmek istemiyorum. Erkeklerin son zamanlarda en büyük tutkusu alfa olmak ama nedense beta olmaya başladıklarını fark edince iş işten geçmiş oluyor. Alfa erkek olabilmek için tek başına kişiliğini ortaya koyamazsın. Kendini bu yöne doğru çektiğin zaman çevrenin de bununla uyumlu olmasını sağlamalısın veya çevren en başından alfa erkek statüsüne uygun olmalıdır. Bunlar olmadan bu hedefini yerine getirmen mümkün değil. Çok ama çok fazla değişim gerekir ve en önemlisi değişimlerin büyük bir kısmı kendi kontrolünün dışında olacağından elde edeceğin sonuç başarısızlık olur.

      Sana önerim mutluluk tanımını beklentilerini değiştirme yoluyla yeniden yapmaya çalışman olacaktır. Aksi halde bu hayatta mutluluğun peşinden giderken kendini hep çaresiz hissedebilirsin.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  2. Arda Umut dedi ki:

    Merhaba benim bi zombi korkum var ve ben bu korkumu yenemiyorum okuldayken bi arkadaş diğer arkadaşa söyledi bende merak ettim baktım adam videoda ciddi ciddi anlatıyor arkadaşlarım bana şaka yaptı babam ve annemle paylaştım korkma filan diyor eskiden böyle bişey yoktu yeni başladı yaklaşık 2 aydır 18 kasım 2018 de zombi kıyameti olacak diyo isterseniz video linkini atayım.LÜTFEN BANA YARDIMCI OL KAAN ABİ YARDIMINA İHTİYACIM VAR SEN BENİM BÜYÜĞÜMSÜN YARDIM ET BANA ŞAKA YAPTIĞIM YOK TROLLEDİĞİMDE YOK LÜTFEN BANA YARDIMCI OL

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bundan yaklaşık 6.5 yıl önce kopması gereken bir kıyamet vardı. Nereye göre? Maya takvimine göre. Mayalılar kendi medeniyetleri döneminde takvimi 21 Aralık 2012 tarihinde bitirmişlerdi. İnsanlar bunu kıyamet tarihi olarak yorumladılar ve “21 Aralık 2012” tarihinde kıyamet kopacak diye inanmaya başladılar. Sonuç olarak bugün 2018 yılında hayatımızı devam ettiriyoruz. Bu tür şeyleri okumanıza karışamam ama bu tür şeyleri çok ciddiye almanızı önermem.

      Diğer taraftan, zombiler dediğimiz kavram son dönemlerde çok popüler. YouTube kanalları her zaman popülerin peşinde olduğu için bu tür bir iddia atıp dikkat çekmek isteyebilmektedirler. Doğru veya yanlış demiyorum. Onların yaklaşımı bu şekildedir. Sana düşen şey bu tür videolardan uzak durup daha eğitici videolara yönelmektir. Senin için “korkma” demek elbette yeterli olmayacaktır. 18 Kasım 2018 tarihinde bana tekrar ulaşabilirsin. Böyle bir şeyin olmadığını göreceksin. Bilinçaltının bu gibi pek gerekli olmayan bilgilerle dolmasına izin vermemelisin.

      Sağlıca kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  3. Salih dedi ki:

    Merhabalar ;
    Ben 17 yasındayim ailecek sorunumuz var,Benim anneannem 64 yaşında ve ailede kimse iste calismasini istemiyor ama anneannem hala konfeksiyoncuda iste calisiyor maddi durum gelir iyi dedemlerin felan ikiside emekli zaten ama anneannemin oglu fatih var suan hapishanede benim dayim oluyor ve dayim bir kac sene oncesinde hep icki icerdi icicidir tner felan hersey vardi ama simdi dedem onu iceri aldirtti ama fatih dayim kimseye zarar vermezdi, simdi suanda hicbirsey kullanmiyorum Allaha sukur.ama anneanemin sorunu ise evde kalmaya korkuyor psikolojik bir sorun gibi lutfen psikologa felan gidin demeyin rahatsuz felan degil, ne yapmamiz gerek onu soylerseniz cok seviniriz anneannemin olayi farkli yukarda bahsettigim gibi 64 yasinda kadin calismak istiyor aile felan akrabalar gondermiyor ama o hala gidiyor tek kalmaktan korkuyor misal evden cikarken evi ustten alttan kilitlerin hepsini kitliyor anahtari 3 kere felan ceviriyor normal insan kapiyi ceker cikar, veya 1 kere cevirir kitler. bu arada daha ölmeden kendine mezar aldi.
    Saygılar

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Öncelikle geçmiş olsun. Maalesef bir psikologa gitmenizi önereceğim çünkü anlattıklarınız bunu gerektiriyor. Son kısımdaki davranışın daha iyi incelenmesi gerek. Kapıyı kitleyip çıktıktan sonra tekrar dönüp kapıyı kontrol ediyor mu? Buna benzer davranışlar içerisinde yer alıyor mu? Bahsetmiş olduğunuz davranışların temelinde zaten korku var. Bu nedenle anneanneniz korkusunu bastırmak için kendi kendine çözümler üretme yoluna gitmiş. Çözümlerin yanlış veya doğru olması benim söyleyebileceğim bir şey değil maalesef. Bunun için bir psikologa danışmalısınız.

      Bu arada telefon numarası falan bırakmışsınız ancak bu şekilde iletişim kurmuyorum kimseyle üzgünüm.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  4. Zeynep dedi ki:

    Merhaba yazıyı okudum uzun zamandır bununla mücadele ediyorum yıllardır diyebilirim fakat son zamanlarda bu durum fazlasıyla arttı içimde sürekli kaygı ve endişe hissediyorum bu benim yaşandımı oldukça zorlaştırıyo uyandığımda büyük bir korku ve endişeyle uyanıyorum sürekli hayatımda olumsuz bir şey olacakmış hissi var varım ama yokum gibi sürekli düşüncelerle boğuşuyorum bu beni çok yoruyo ve yoruldukça daha çok ümitsizliğe kapılıyorum hiç bir şeyden zevk alamaz hale geldim kötü düşünceler kalp çarpıntısı en çok istediğim bu durumu değiştirmek daha pozitif düşüncelere sahip bir birey olabilmek ..vereceğiniz her öneri benim için çok değerli teşekkürler şimdiden

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Size yardımcı olabilmem için aklınıza gelen o korku, kaygı veya endişe gibi duyguların neler olduğunu öğrenmem gerek. O an neler hissediyorsunuz? Vücudunuz hislerinize nasıl tepki veriyor? O an içinizden neler yapmak geliyor? Tüm bu soruların önemi oldukça büyük. Ayrıca, eğer gerçekten bu kadar yoğun bir endişe, kaygı ve korkuya sahipseniz çözümü tek başınıza bulmaya çalışmak yerine profesyonel destek almanızı öneririm.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  5. efsa dedi ki:

    Merhaba ben 12 sinif ogrencisiyim sinava girecegim icin cok kaygilaniyorum sinav hakkinda olmadik seyler aklima geliyor bi suru olumsuzluklar . Ders calismak istiyorum ama harekete gecemiyorum sankin2 kisiyim ben soyliyorum ama o yapmiyor. Bide surekli bir bilmedigim bir korku oluyor mesela bir telefon caliyor hemen sanki bir suc islemisim sanki benimle ilgiliymis gibi korkuyorum

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Sınav baskısı çok ağır geliyor olabilir veya geçmişte yaşadığınız bir olayın etkileri yoğun strese sahip olduğunuz bu dönemde sizi korkmaya ve endişelenmeye itiyor olabilir. En kısa sürede gerekirse ailenize danışarak bir psikologa gitmenizi öneririm. Onlar bu konuda size benden çok daha iyi yardım edeceklerdir.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

      • efsa dedi ki:

        Cevapladiginiz icin cok tesekkurler ama ailem psikologa gitmemim gerekli olmadigini dusunuyor bende kendi basima halletmeye calisiyorum ne kadar oluyorsa

        • Kaan Karadeniz dedi ki:

          Merhaba,

          Ailenizi ikna etmeye çalışın. Yoksa ileride çok daha büyük ve farklı problemlerle karşılaşabilirsin. Anlık korkular genelde panik atakla ilişkilendirilir. Ama bunun için net teşhis adına bir uzmana gidip ona danışman çok daha doğru olacaktır. Ailen neden buna yanaşmıyor? Bu konuda bilgi verebilirsen belki onları ikna edecek bir şeyler sunabilirim.

          Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  6. Muhammed dedi ki:

    Merhaba efendim. 31 yaşındayım başımdan bir sürü olay geçti. En basiti kumar belasına bulaştım üniversiteyi bırakmak zorunda kaldım. Aslında bu durum 9 yıl önce gelişti hala bilen yok. Çünkü kendime bile anlatmaya korkuyorum. 9 yıl geçti silinmedi daha da birikti kaygı endişe ve streslerim. Ne yapmalıyım ne etmeliyim bilemiyorum. 7/24 mutsuzum. Başımdan geçen olayı ilk kez birisine yazıyorum rahatladım bunu şu an bile hissedebiliyorum, her ne kadarda sizi tanımasam. Teşekkür ederim ilginize.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Öncelikle geçmiş olsun. Umarım bir daha aynı durumda kalmazsınız. Eğer isterseniz size yardımcı olmaya, en azından ufak bile olsa yol göstermeye çalışabilirim. Tam olarak endişeleriniz neler? Stresli olmanıza neden olan şeyler neler? Bunları paylaşırsanız elimden geleni yaparak size yardımcı olmayı deneyebilirim. Eğer daha rahat edecekseniz bana [email protected] adresinden e-posta göndererek durumunuzu anlatabilirsiniz.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  7. Demet dedi ki:

    Merhaba hastaliklari nasil kabul edebiliriz? Ben surekli bisey olacak korkusuyla yasiyorum zaman zaman kendimi sakinlestirmeyi basarabiliyorum ama bu hastalik kalici bir hastalik oldugundan zihnimde surekli bana nasil bir tavsiyeniz olabilir?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bunu birkaç örnek verebilir misiniz?? Söz konusu rahatsızlık için daha önce herhangi bir doktora gittiniz mi? Bir teşhis konuldu mu? Bu konularda biraz bilgi verebilirseniz yardımcı olmaya çalışırım.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  8. Abdurrahim Oruç dedi ki:

    Benim de bir korku sonucu kaygı bozukluğum oluştu ve zihnimdeki düşünceleri kontrol edemiyorum her an içimde sıkıntı var

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bu durumda o korkuyla yüzleşmeniz gerek. Bunu tek başınıza yapmakta zorlanabilirsiniz. Profesyonel destek almanızı öneririm. Bazı korkularla başa çıkmak için kendi çabanız yeterli olmayabilir. Kendi ruh sağlığınızda daha fazla problem çıkmasını istemiyorsanız sizin için en iyi adım bu olacaktır.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  9. Tr yl dedi ki:

    Merhaba bendede nedenini bilmediğim sürekli bir kaygı var birşey yapmaya kalkışsak arkadaşlar la aklma sürekli bir kaygı stres geliyir güzel birşey düşünmeye başlasam nedensiz,bir kaygı oluyur sabah uyandigimda sanki bir yere geç kalmışım gibi heyecanli stresli oluyorum kontrolumu kaybedecek gibi nasıl kurtulanilirim

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Kaygıyı tek düze bir tanım içine sokmak mümkün değil. Ne hissettiğinizi, vücudunuzun verdiği tepkileri, stresi ortaya çıkaran etkenleri iyi tanımlamak gerekir. Bunu ben doğrudan söyleyemem ama bir psikologa giderseniz size çok daha iyi bir biçimde yardımcı olacaktır. Vakit kaybetmeyin mutlaka profesyonel destek alın.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  10. ayşe krtş dedi ki:

    Merhaba benim oğlum 9.5 yaşında aileden biri disariya gittiğinde hemen telefonla iletişime geçmek istiyor.sordugumda bi sesini duyayım diyor.yani fazla kaygılanıyor.kardesine bize bişey olacak diye korkuyor .ne tavsiye edersiniz.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      En yakın zamanda mutlaka bir psikologa gidin. Çok erken yaşta yaşamış olduğu bir olay bu tür durumlarda korkmasını tetikliyor olabilir. Yani zihninde ne oluştuğunu öğrenmek gerek. Bunu tek başınıza yapamazsınız. Bir profesyonel destek almalısınız.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  11. İhsan Yıldırım dedi ki:

    Düzenli iş sahipliği sınavı olan kpss de 5 defa başarısız oldum 6 defa mülakatlı sınavlarda torpilsizlikten başarısız oldum.Özel sektörde devamlı bir maaş ve düzenli hayat söz konusu değilken ve anlatamadığım tonla aileme bakmakla yükümlü olduğum sorunum varken kitaplarda
    antidepresana rağmen bir işe yaramamışsa gelecek kaygısı endişesi atılamıyorsa ne yapılmalıdır?
    Yaşım gerekiyorsa net belirteyim Kaan Hocam yaşıtız :\

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Öncelikle hocam sözü biraz fazla olmuş çünkü ben bunu hak etmiyorum. Benzer yoldan geçmedim. 3 kez sınav başarısızlığı yaşadım, 3 kez mülakattan geçemedim. Bugün kendi bildiğim işi yapıyorum, az kazanıyorum ama mutluyum. Benim hayatımın özeti şu anda bu. Sizin de hayatınızın mutlaka bir özeti vardır. Belki zaman zaman fırsat tepmiş dahi olabilirsiniz. Değişen bir durum olmayacaktır. Maalesef şu an iş sektörünün geldiği nokta bu ve bunun bunalımını yaşamakla meşgulsünüz. Öneri yapabilecek doğru insan olduğumu düşünmüyorum. “Kelin merhemi olsa kendi başına sürermiş.” atasözü burada geçerli bir durum. Belki yeteneğiniz varsa bir alanda o alana doğru kayarak kendinize hareket alanı oluşturabilirsiniz.

      Antidepresan ilaçlarını kontrollü bir biçimde mi kullanıyorsunuz yoksa kontrolsüz mü? Bunu bir doktor mu verdi yoksa kafanıza göre mi aldınız? Bu kısım çok önemli bir detay. Eğer doktora gidebilme durumunuz varsa kendinizi rahatlatmak için sadece ilacın yeterli olmayacağını bilmeniz gerek. Kısacası birazcık yanlış yoldasınız. Endişe ve kaygıdan kurtulmak isterken hayatınızı biraz olsun risk atlına sokmuş oluyorsunuz.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  12. Mehmet dedi ki:

    Slm İş yerinde çalışırken işe konsantre olamıyorum sürekli ev aklıma geliyor eve gelince iş yeri aklıma geliyor bazen uykularım kaçıyor bana yardımcı olursanız sevinirim

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Bu bir konsantrasyon sorunu. Henüz bu konuda yeteri kadar araştırma yapabilmiş değilim maalesef. Bu nedenle etkin öneriler sunabilmem mümkün değil, üzgünüm.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  13. Nagihan dedi ki:

    Ben kime nasıl ne anlatayım bilemiyorum her gün düşündüğüm şeyler ve annemin üzülmesi beni kötü etkiliyor başım uyuşuyor çarpıntı geliyor gırtlağımda yumruk var gibi hissediyorum hiç iştahım yok burada anlatmaya kalksam sığmaz hoş kafamı toplayıp bişeyler yazamıyorum annem beş vakit bağıra bağıra dua ediyor onu o durumda görmek beni resmen delirtiyor psikolojim iyice bozuldu e posta yoluyla belki ayrıntılı yazabilrim yardıma ihtiyacım var elim kolum bağlı hissediyorum yardımcı olun lütfen

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Hiç vakit kaybetmeden lütfen psikiyatriye gidin. Ben size yardımcı olmaya çalışırım ancak hayatınızdaki koşulları bir uzmanın dinlemesi çok daha iyi olacaktır. Ben sadece araştırmacıyım, komplike durumlara karşı çok fazla çözüm üretebilme şansım yok maalesef. Yine de ulaşmak isterseniz menüdeki iletişim kısmından bana ulaşabilirsiniz.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  14. Banu dedi ki:

    Bende 17 senelik evliliğimi bitirdim şuan çok büyük boşluktayım ve çok kaygılıyım bunları ne yaptıysam geçiremedim ne olur yardım edin 2 yıl oldu nerdeyse ama hayatımı yoluna sokamıyorum şuan babamın evindeyim beni aldatan küçük gören bir adamdı şuan geri dönmek için can atıyorum herşeyimi kaybettim sanki beynim yok gibi işe girdim ama çalışmak istemiyorum bir daha asla huzuru bulamıyacağım bir oğlum var onun yanında olmam gerek lütfen yardım edin

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Lütfen aksatmadan profesyonel destek alın. Bir doktora veya terapiste danışın. Size elimden geliğince yardımcı olmaya çalışayım ama ne yazarsam yazayım bir doktor kadar etkili olmayabilir. Sizin için iyi bir başlangıçtan ibaret olacaktır. Burada yer alanlardan hangilerine sahip olduğunuzu bir gözden geçirin derim: yorgunluk hissi, depresyon ve endişe hissi, huzursuzluk, konsantrasyon ve hafıza problemi, cinsel ilişki arzusu, genel olarak kendini hiç iyi hissetmeme…

      Bunlardan birisine sahip olmak farklı bir şekilde açıklanabilir ama bunlardan birkaçına sahipseniz boşandıktan sonra kendinizi boşlukta hissediyor olduğunuzu garanti edebilirim. Bunu ortadan kaldırmak için bir reçete sunabilir miyim? Bu işi bir uzmanın yapması çok daha doğru olacaktır. Çünkü hayat standartlarınızı bilmiyorum. Ancak genel olarak düzenli egzersiz yapmak, stresi ortadan kaldırmak için arkadaşlarınızdan destek almak, tatile çıkmak, dengeli beslenmek, sağlık problemlerine sahipseniz doktora gitmek veya konsere, tiyatroya, sinemaya gitmek gibi faaliyetler bu boşluk hissini atmanıza yardımcı olacaktır.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  15. Hacer dedi ki:

    Meraba hocam ben derslerim konusunda çok kaygılıyım bazen sırf bu yüzden derslerime çalışmıyorum zamanı bir şekilde uzatım baheler bulup ders çalışamıyorum okuduğumu anlamoyorum bazen okumuyor odaklanamıyacagımı düşünüp tamanen omumayı bırakıyorum ders ve ders dışı her konuda kısa satırları bile okumayı bıraktım ne yapmalıyım okumak başarılı olmak istiyorum

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bu sadece bir endişe ve kaygı problemi değil aynı zamanda bir şeyleri erteleme problemidir. Bu konuda neler yapabileceğini aşağıdaki yazımdan öğrenebilirsin. Erteleyerek, sonraya bırakarak sürekli kolaya kaçıyorsun. Dolayısıyla kurtulduğunu zannederken kendini çok daha çıkılmaz bir noktaya getirmiş oluyorsun. Yazımı okuduktan sonra ne demek istediğimi daha net anlayacağını umut ediyorum.

      https://www.grisayfalar.com/erteleme-hastaligindan-nasil-kurtulabilirim/

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  16. Nur dedi ki:

    Şuan hissettiklerim heykel okuyorum kendimi yeteneksiz görüyorum yapamayacağımı düşünüyorum kendimi bi şekilde tiyatroyla tanıştırdım kursa başladım kendimi orda iyi hissediyorum okulu bu kadar okumuşken 3 sene oldu hala 1 ve 2 den ders alıyorum 3 e geçemedim aileme ben bunu yapamıyorum hop tiyatroya geçicem diyemiyorum çünkü anlayışlı olsalarda çocuk oyuncağı değil deyip buna karşı çıkacaklarını düşünüyorum hadi bunları bir şekil atlattık tiyatro okuyup hiç bi yerde barınamazsam okulu bırakıp başka okula başlayıp oradanda bi iş bi meslek sahibi olamazsam ailemin yüzüne bakamam Onları hayal kırıklığına uğratırım diye çok korkuyorum tek istediğim onların benle gurur duyması….

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Herkesin ideal düşüncelerinden birisine sahipsiniz. Tabi bunu gerçekleştirebilmek pek kolay değil. Hangi yolu seçerseniz seçin önünüze pek çok engel çıkacaktır. Ailenizin sizinle gurur duymasını istiyorsanız ve bunun doğrudan kariyerinizle ilgili olduğunu düşünüyorsanız işiniz biraz daha zor. Aileler birkaç gereksinim yerine getirildiğinde evlatlarıyla gurur duyarlar. Onların gerçekleştiremediği bir hayali gerçekleştirildiği zaman, hayatlarındaki en önemli değerlere evlatları da bağlı kaldığı zaman ve evlatları tüm beklentileri karşıladığı zaman söz konusu gurur durumu gerçekleşmiş olur.

      Burada kendinize sormanız gereken basit bir soru bulunmaktadır. Siz bir evlat olarak kendi hayallerinizi gerçekleştirirken aynı zamanda bunları yerine getirebilir misiniz? Ailenizin sizinle gurur duyması hayallerinizi gerçekleştirmekten çok daha önemli mi? Bu sorulara cevap vererek kendinize bir yol haritası çizebilirsiniz.

  17. Fatih dedi ki:

    Hocam merhaba 5 yıl once apar topar acile zor attım kendimi panik atak olduğumu söylediler ardından panik atağı kendim ilacsiz tedavisiz yendim sanıyordum fakat yenememisim 20 gündür kendimi çok dinliyorum her ağrıyı evham yapıyorum dünde acile kendimi zor attım yani tekrardan başa sardik diyebilirim Suan ben endişe korku içerisindeyim lütfen bana yardımcı olurmusunuz şimdiden çok teşekkür ederim

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Öncelikle geçmiş olsun. Acilde size konmuş tanının devamını getirdiniz mi? Yani bir uzmanla görüşüp gerçekten böyle bir rahatsızlığınız olup olmadığını kontrol ettiniz mi? Eğer etmediyseniz en kısa süre içerisinde mutlaka bir uzmana görünerek bunun kesin teşhisini yaptırmalısınız. Sonrasında dilerseniz tedaviyi devam ettirir veya dilerseniz yarıda bırakabilirsiniz.

      Panik atak konusunda size nasıl yardımcı olabilirim tam emin değilim. Bu rahatsızlığınızı kendi başınıza yenmek istiyorsanız ilk olarak elbette endişeyi azaltmalısınız. Bunun için hayatınızdaki stresli pek çok şeyden vazgeçmeniz gerekmektedir. Düzenli olarak rahatlama egzersizleri yapmalısınız. Düşünce yapınızı değiştirip olumsuz düşüncelerin yerine olumlu düşünceleri yerleştirmeyi başarmalısınız. Eğer kullanıyorsanız alkol ve kafein tüketiminiz varsa bunları azaltmalısınız.

      Bu saydıklarımı bir çırpıda yapamazsınız ama kendinize şans verirseniz adım adım hepsinin yolundan geçebilirsiniz. Bir uzmanla görüştüğünüz zaman size terapilerinde bunlardan söz edecektir ve sizi bu konuda daha iyi yönlendirecektir. Ben sadece bilgi sunabilirim ve bazı şeyleri yapmanızı önerebilirim. Hayatınızda sıkıntı çıkartan bu problemi ortadan kaldırmak için mutlaka sorumluluk almalısınız.

  18. oğuzdilek dedi ki:

    Hocam bende ki kaygı be endişe azaldı ancak şimdi de kendimde değilmişim gibi bi his beni tüketiyo. sanki bu ben değilmişim gibi geliyo eski ben değilmişim gibi yardımcı oldursanız çok sevinirim.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Atmış olduğunuz adımları kendi kişiliğiniz ile bağdaştırmayı başaramadığınız için bu şekilde hissediyor olmalısınız. Yani aslında geçici bir çözüm ortaya koyduğunuzu söyleyebilirim. Endişe ve kaygılar bir süre sonra tekrar ortaya çıkmaya başlayacaklardır. Bunun için attığınız adımları kabullenip kendinizi değiştirdiğinize inanmanız gerek. Yoksa tüm çabalarınız boşa gidebilir. Tam olarak neler yaptınız? Kendinizi neden bu kadar boşlukta hissediyorsunuz? Hisleriniz tam olarak neler? Bunları benimle paylaşırsanız sizi daha iyi anlayabilirim. Yorum olarak cevap vermek istemiyorsanız e-posta göndermeyi deneyebilirsiniz.

  19. Keziban dedi ki:

    Merhaba.ben yeni doğum yaptım ve hamileligim çok sıkıntılık geçti. Böbreklerim az calismaya başladı. Dogumdan sonra bu hastalık konusunda korkularım çok arttı. Şimdi yalnız kalamıyorum. Evime giremiyorum.eğer lavaboya gidip idrarimi yapamazsam strese giriyorum ve o gün hiç idrara çıkamıyorum. Ben bu korkuları nasıl atlatacagim.lütfen bana yardım edin

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Öncelikle hayırlı olsun. Umarım çocuğunuz sağlıklı bir biçimde büyür ve geleceği de parlak olur. Size de büyük geçmiş olsun, acil şifalar dilerim. Benden yardım istemenizi anlıyorum ama burada bir sağlık problemi mevcutken benim yönlendirme yapmam doğru olmaz. En kısa içerisinde mutlaka bir psikiyatri kliniğine gitmelisiniz. Endişe ve kaygılarınızın olması çok ama çok doğal. Muhtemelen farkında olmadan bir tür travma yaşamış olabilirsiniz. Hiç vakit kaybetmeyin ve bir psikiyatri kliniğine gidin lütfen.

  20. Sümeyye Güvenç dedi ki:

    Hocam benim panik atak korkusu var ama bunun yanında OKB hastasıyım bu hastalık ya panik atak görülür mü ? Ve bide panik atak geçirme sırasında mesela saatin tık tık sesleri olsun yüksek sesler olsun kapıyı hızlıca carpma sesi olsun hemen bir korku yasarım irkilme olur hemen herşeyden endiseleniyorum saatin sesinden zor uyuyorum bas ağrısı oluyor nasıl geçer acaba ? Cevaplarsanız cok sevinirim.iyi günler

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba Sümeyye,

      OKB’li bir birey olarak söyledikleriniz benim hayatımda da var ama tabi dozu sizinki kadar yüksek değil. Muhtemelen sahip olduğunuz endişeler bunları tetikliyor. Bir kapı hızlıca çarptığında gelen sesten sonra nasıl bir duyguya sahip oluyorsunuz? Saatin tık tık tık eden sesini duyduğunuzda neler düşünüyorsunuz? Bunu benimle paylaşabilir misiniz?

  21. Gulenaz dedi ki:

    Cok tesekkur ederim tavsiyelerinizi uygulayacagim ben 54 yasinda emekli hemsiregim uc yil once begin anevrizmasi atlattim ondan sonra kaygi ve endise gelisti pozitif biriyim ama endisede kendime soz geciremiyorum cokta duygusal birigim tabi yasam kosullari vs her sey etken iyiki varsiniz yolunuz acik olsun size cok ihtiyac var memlekette saygilar

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. Öncelikle geçmiş olsun diyorum. Umarım gelecekte sağlıklı bir yaşantınız olur. Geçirmiş olduğunuz rahatsızlığın etkisiyle endişe artışı yaşanması çok doğal bir durum. Tabi bu tür bir süreçten geçen kişinin bunu kabullenmesi çok kolay değil. Yardımcı olabileceğim bir şey olursa eğer her zaman buralardayım. Yorum yapmanız veya e-posta göstermeniz yeterli olacaktır.

  22. Melike dedi ki:

    Yorumunuz ve iyi dilekleriniz icin tesekkur ederim. Bakalim hocam. Ben basaracagima inaniyorum. Her derdin mutlaka bir çozumu vardir. Sanirim hep ayni sekilde bakisacisina devam ettigim icin hep ayni sonucu aldim. Dediginiz gibi ustune gidersem halledebilirim Inşallah. Kaygi aninda durumu farkedip onlarla dertlesmeyi denemek farkli bi bakisacisi olur boylece korku da olmaz heralde. Bu yaziniz herseyi bastan dusunmem icin iyi bi firsat oldu hocam. Size sağlik huzur mutluluk basarilar diliyorum butun omrunuz boyunca. Sagolun varolun..

  23. Melike dedi ki:

    Merhaba yazınızı çok beğendim. Teşekkür ederim.. Ben endişe ve kaygılarla lise 2. sınıftayken karşılaştım. Daha öncesinde rahat ve çözüm odaklı bi yapım vardı. olumsuz düşünceler beni ele geçirdi sanırım. Bu durumdan kurtulmak için yalnız kalmamaya gayret ediyorum. Boş durmamaya hep bir şeylerle ilgilenmeye… Psikoloğa gitmeyi de düşünüyorum bazen. Şuan 22 yaşındayım. Endişeler beni çok yoruyor Ya böyle olursa ya öyle olursa… beynim çok yoruluyor. Ona inat olsun diye senin düşündüğün gibi olmayacak diyorum. bazen. Her şey olacağına varır fazla yorma kendini diyorum. Öyle öyle biraz sıyrılıyorum bu düşüncelerden. Ancak kurtulamıyorum. Hayatim bu kadar dar pencerede geçmesin. Geniş ve pozitif bakabileyim istiyorum kişisel gelişim kitabı okudum okurken her şeyi net anladım yapmam gerekenleri de Ama ben hala o en kötü duruma odaklanmadan pozitif duruma gecemiyom ki.. 3 4 gün o durumun yuksek kaygısını içimde yaşadıktan sonra bu düşünce bana nerden geldi niye böyle korkum oldu boş yere mi korkuya kapıldım diyorum ve gülüyorum nasıl da inandım hayatımın sonuna kadar o durumun benimle olacağına nasılda inandirdim kendimi dedim. Ama bu sefer başka bir şeyi aynı boyutta kaygıyla yaşıyorum yani kurtulamıyorum hocam ne onerirsiniz tamamen kurtulabilir miyim tekrar teşekkürler mutlu oldum güzel yazınız için.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba Melike,

      Seni iyi anlıyorum ama üzerine gitmek zorundasın. Geri dönüş yapmadan ileriye bakmalısın. Bugün 3-4 gün boyunca endişe ve korkuyu yaşayarak ileriye doğru adım atabilirsin. Yarın bu 1 hafta olur, bir başka zaman ise 2 hafta olur ve zamanla kendini bulursun. Eğer aşırı zorlanıyorsan elbette bir doktora danışmanı öneririm. O sana daha iyi yardımcı olacaktır. Ben sadece araştırmacıyım, bildiklerimi paylaşıyorum ve bildiklerimle yardımcı olmaya çalışıyorum. İşin ehli uzmanlar bu konuda çok daha bilgilidirler.

      Her şey gönlünce olsun, ben her zaman buralardayım. Yazmak istersen memnuniyetle cevap veririm. Kendine biraz zaman tanı, dayanabildiğin kadar dayan. Endişe ve kaygıların ile iyi geçinmeye çalıştığın sürece onları büyük problem olmaktan çıkartabilirsin. Bol şans dilerim.

  24. Ali dedi ki:

    İyi günler benim problemim biraz farklı sanırım.Yıllar önce bir arkadaşımın iyiliği için başkası hakkında bildiğim şeyleri anlatmıştım.Sonra bunların arası düzelince gidip herşeyi ona anlatmış.İşte senin hakkında bunları söyledi diye. Tabi o da inkar etmiş ve ben şu an iftiracı durumundayım.Bi de bu yetmezmiş gibi bazı ortamlarda ileri geri konuşuyormuş arkamdan.Önceden olsa çok tepki verirdim ama şu an tepki vermeye korkuyorum.Bir kaç kişi toplanıp beni sıkıştırabilirler diye.Dayak yerim elim yüzüm morarır ve rezil olurum diye.Bunu aşmaya çalışıyorum fakat bu düşünceyi atamıyorum kafamdan.Geceleri uyuyamıyorum bazen.Kafamda senaryolar kurup ağızlarının payını veriyorum ama bazen durduk yere aklıma geliyor ve gerilip korkmaya başlıyorum.O kişiyle 4-5 yıldır konuşmuyorum olduğu ortama bile girmiyorum.Yani gidip yüzleşmekte istemiyorum çünkü doğtu bildiğim şeyi yaptım ve özür dilemicem kimseden.Sizce ne yapmalıyım?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Yaptığın şeyin senin açından doğru olması demek herkes açısından doğru olacağı anlamına gelmemelidir. Şu an buradan gözüken manzara “laf taşıyan” veya “başkasının sırrını bir başkasıyla paylaşan” kişi konumundasın. Belki paylaştığın sır karşıdaki kişiyi büyük bir kötülükten dahi kurtarmış olsa bile maalesef şu şartlarda bu rolü üstleniyorsun. Vicdanın rahat değil, vicdanın rahat olsaydı bunları düşünmene gerek bile kalmazdı.

      Yıllar önce birisine yalan söyledim. Söylediğim yalanı aynı gün içerisinde karşıdaki kişiye itiraf ettim ben. Sonucunda ise birçok şeyi kaybetmiş oldum, en önemlisi gönülden bağlı olduğum insanlardan birisini kaybettim. Fakat hiçbir zaman pişman olmadım, çünkü o gün o yalanı itiraf etmeseydim ömrüm boyunca vicdanım rahat etmeyecekti. Bugün ise tam tersi oldukça rahat ve huzurluyum.

      Benzer adımı atmak zorundasın. Her iki kişiyle aynı anda bir araya gelip olan biteni kendi bakış açın ile onların önüne koymalısın. Seni anlayışla karşılayabilirler veya sana tepki gösterebilirler. Hangisi olursa olsun sen üzerine düşeni yaptığın için vicdanını rahatlatmış olacaksın ve kafandaki senaryoları sileceksin. Eğer bir araya gelme konusunda çekincelerin varsa, işi fiziksel müdahaleye götüreceklerine inanıyorsan belki Facebook, Skype veya WhatsApp üzerinden bu meseleyi çözmeyi düşünebilirsin.

  25. Reyhan dedi ki:

    Evli ve 10 yasinda bir erkek cocuk annesiyim. Bu gune kadar iste oldugum saatlerde oglumla babannesi ilgilendi.ve ben oglumun hep en guzel anlarinin sahidi olamadan zamani sucluluk duygusu ile tukettim. isten cikip kendim ilgilenmek istiyorum.fakat maddi anlamda zorlanacagim endisesi bu istegimi golgeliyor.kenarda cok olmasada biraz birikmisim var. ama yinede guvenemiyorum.kafamdaki gelgitler beni depresyona surukluyor.ne yapmaliyim karar veremiyorum.dogru olan hangisi arafta kaldim.simdiden ilginize tesekkur ederim.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Durumunuzu anlıyorum. İkilemde kalmanız çok doğal. Gerçekçi olmak gerek, bu tür bir pişmanlık duyuyor olmanız iyi bir şey. En azından çocuğunuzu önemsediğinizi gösterir. Hayalci olsaydım kesinlikle işten çıkmanızı ve çocuğunuz ile vakit geçirmenizi tavsiye ederdim. Fakat bu tür bir yaklaşımın doğru olduğuna inanmıyorum. İşten çıkmanız durumunda birikimle bir süre ayakta kalabilirsiniz ama o birikim sona erdiğinde tekrar iş bulma ve çalışma konusunda çok ciddi sıkıntılar yaşamanız söz konusu olabilir. Üstelik çocuğunuzu eğitim alanında maddi olarak desteklemeniz gereken bir döneme denk geleceğinden bana göre kusurlu bir adım olur.

      Hiç tatil gününüz yok mu? Cumartesi, Pazar veya haftanın herhangi bir günü? O günü dinlenmekle geçirmek isteyeceğinizi düşünüyorum ama biraz fedakarlık yapıp o günü tamamen çocuğunuza ayırabilirsiniz. Onunla dışarı çıkabilir veya evde kalıp sevdiği şeyleri yapmaya çalışabilirsiniz. En önemlisi çok geç olmadan mutlaka el birliği ile çocuğunuza okuma alışkanlığını sevdirin. Bu onun geleceğine yapabileceğiniz en büyük ve en değerli yatırımlardan birisi olacaktır.

      Değerli vaktinizi ayırıp yorum yaptığınız için çok teşekkür ederim. Umarım size yardımcı olabilmişimdir.

  26. Kemal Y. dedi ki:

    Benimle evlenmesini istiyorum bir tek o kız benim eşim olur diye düşünüyorum başka kimseyi hayal bile edemiyorum… Benim ciddi olduğumu niyetimi biliyor evet ama birlikte değiliz… Nasıl hareket edeceğimi ne yapacağımı artık bilmiyorum… Diğer konular geçici bu konu benim en büyük stresim… Bana yaşıtın olarak ne önerirsin?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Elbette en güvenli olan yolu öneririm. Bir araya gelip konuşmalısın. Hayallerini anlatmalısın. Başka bir yol yokuş olur, ileride senin için problem olur. En iyisi olduğu gibi her şeyi ona anlatmak. Kabul edilebilirsin ama aynı zamanda reddedilme olasılığının olduğunu bilmelisin. Diyelim çok uğraştın, o kadar plan yaptın, tam ona derdini anlatmayı tercih edecekken ret cevabını aldın. Bunun hayal kırıklığını kaldırmakla, oturup konuşmayı tercih edip kendini ona açman sonrası yaşadığın hayal kırıklığı arasında çok büyük fark vardır. Ben olsam gider olduğu gibi duygularımı anlatmayı tercih ederdim.

  27. Kemal Y. dedi ki:

    Abi merhaba,
    Benim yaşım 28. Hayatımda değer verdiğim özel bir insan var fakat ben onunla evlenmek istiyorum, yani hayatımın geri kalanını geçireceğim biri kısaca. Benim niyetimi biliyor fakat ikna etmek istiyorum onu ürkütmeden kaçırmadan. Bu sorular benim günümü yani hayatımı kaplıyor ve beni en çok endişelendiren önemli bir konu…. Bu konuda neler yapabilirim abi bu konuda bana yol gösterirseniz çok sevinirim….
    Teşekkür ederim iyi çalışmalar.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba, öncelikle “ağabey” demeyi bir kenara bırakalım çünkü yaşıtız. Ben ilişkiler konusunda çok iyi olan bir insan değilim. Karşıdaki kişi senin niyetini biliyorsa işleri zorlaştıran etken tam olarak nedir? Seni bildiği halde kabul etmeyeceğini mi düşünüyorsun?

  28. Ada dedi ki:

    Arkadaşlar endişeleri azaltmanın bir yolu da kendinize meşgale yani oyalanacak bir şey olmaktır. Endişeler her insanda bulunur. Bu yüzden kendinize ben böyleyim demeyin. Endiselenmenizin nedeni herşeyi kontrol etmek istemenizdir. Ben size derim ki siz bunu Allah a bırakınız sadece dua edin namaz kılın insan rahatlatıyor. Ben ne zaman endiselensem namaz kılıyorum. Allah a sığınıyorum. Ve faydası da çok oldu. Şimdi gelecekle ilgili daha iyi planlarim var. O yüzden dini değerlere sığınin.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Değerli yorumun için teşekkürler. Dini inancı olanlar için güzel öneriler. Hem inancı pekiştirip hem rahatlayıp endişelerden uzaklaşmak bu yolla mümkündür. Umarım duaların kabul görülür ve çok daha iyi bir geleceğe sahip olabilirsin.

  29. Bekir dedi ki:

    Böyle olurs, ya oraya gidersem şöyle olursa, ya intihar etsem yine acı cekersem, ya o alışveriş merkezine gitsem bayılırsam gibi çok kaygılarım var ama hiç biri olmuyor ve ben hep kafaya takmakla meşgulum. Kafaya taktıklarım olmuyor ama ben en sonunda yine takmakla takılıyorum. 1-2 ay oldu öyleyim. Normalde neşeli biriydim.

    Troid tedavisi gördüğüm içinde çalışamıyorum hep evdeyim.. Ne önerirsiniz Hocam?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba Bekir,

      Bu konuya benim yorum yapmam pek doğru olmaz çünkü zaten takıntılarla başı dertte olan bir hayatım var. Bu saplantılı düşüncelerin oluşmasına neden olan bir olay yaşamış olabilirsin. Bana kalırsa profesyonel destek alarak neyin ne olduğunu daha iyi öğrenebilirsin. Belki depresyonda olabilirsin, belki farklı bir durum vardır ama bu tür takıntıların pek iyi olmadığını ifade edebilirim.

  30. Esra dedi ki:

    Ikna olamiyorum zihnimin kontrolünü saglayamiyorum kaygi ve panikten yorgun düştüm :(yazdiklariniz biraz iyi geldi icinden bazi yerleri not alip yanimda tasiyacagim ve daraldigimda okuyacagim çünkü zihnimdekileri ihtiyac aninda grtiremiyorum:(Teşekkürler paylasiminiz icin

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba Esra,

      Pes etme, elbet bir gün kendini kurtarmayı başaracaksın. Ben buralardayım, yardıma ihtiyacın olduğunda iletişim kurmayı deneyebilirsin.

  31. Halil dedi ki:

    Dostum,ölüm ve yaşamın arasında bir fark olmadığına inanmaya başladım. Tesaduf yazdiklarini okuyunca kendime geldim.sagol varol.zihin konusunda kendimi çok geliştirme farkı uyandırdım bende teşekkürler..

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba Halil,

      Değerli yorumun için asıl ben teşekkür ederim. Yazdıklarımın insanların işine yaraması mutluluk verici bir durum. Umarım hayatın eskisinden çok daha iyi ve güzel olur.

  32. Sinan dedi ki:

    Iyi guzel anlatmissin bn doktora bas wurdum bu yuzden ilac werdi ama mafediyo bni unutkanlik basladi

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba Sinan,

      Problemin çok büyük ise ilaç tedavisi görebilirsin ama bu isteğe bağlı bir durum. Sen ilaç kullanmayı kabul etmediğin sürece bu tür bir tavsiyede bulunmak doğru değil. Sana verilen ilaç muhtemelen seni sakinleştiren ve bazı şeyleri silik silik hatırlamanı sağlayan türden bir şey olabilir. Tavsiyem farklı bir doktora daha danışman ve durumu ona anlatman. Ben doktor olmadığım için pek bir şey söyleyemem, ben sadece bilgi paylaşan kendi halinde bir insanım.

Yorum yapıp katkı sağla...