Aşırı duygusallık ile nasıl baş edebilirim?

Kaan Karadeniz

28 yaşındayım. Yüksek lisans öğrenimini "Bilgi ve Belge Yönetimi" bölümünde sürdürmekteyim. Psikolog veya terapist değil, araştırmacıyım. Başarının çaba ile doğru orantılı olduğuna inanlardanım.

16 Cevaplar

  1. zübeyir dedi ki:

    Merhaba.Benim şöyle bir problemim var size danışmak istedim.Yazılarınızda bahsettiğiniz üzere benim de aşırı duygusal bir yapım var. En azından ben yaşadıklarımın sebebinin bu olduğunu düşünüyorum. Yaşadığım şeylerden bahsedecek olursam, 6 ay kadar mazisi olan bir ilişkim oldu ve hala daha devam etmekte yalnız ben şu noktada sıkıntı yaşıyorum. Herhangi bir işle uğraşırken ya da arkadaş ortamında dahi bulunsam sürekli onu düşünmekten, yazışmalarımızı düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Bana bir şey yazdığı zaman tek bir anlam içeriyor oysa ki ben birden fazla anlamlar türetip acaba şöyle mi demek istedi yoksa bunu mu düşünüyor tarzında sürekli düşünmeye başlıyorum. Gün boyu ya da günlerce acaba şu mesaja şöyle mi cevap verseydim şeklinde düşünüyorum ve kendimi alıkoyamıyorum. Gün içerisinde bir mesaj geldi mi acaba diye düşünüp sürekli sosyal medya hesaplarımı kontrol eder hale geldim. Sürekli istemsizce düşünme eylemi içerisinde olduğum için gün içerisinde de neşe ve mutluluğu sağlayamıyorum ne yazık ki. Her sabah uyandığımda istemsiz olarak onunla ilgili hayaller kurduğumu fakat önüne geçemediğimin farkına vardım. İzlemiş olduğum filmlerin bilinçaltıma yerleşmesiyle beni üzecek şekilde rüyalar görmeye başladım. Ondan dolayı film/dizi izlemeye bir süre ara verdim. Sürekli onu düşünme eylemine son vermeyi istiyorum. Bunun mümkün olup olmadığı hakkında da pek bir fikrim yok açıkçası. Bana önerebileceğiniz bir şey var mı acaba ?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bu söylediklerinizin aşırı duygusallık ile bir ilgisi yok maalesef. Sırılsıklam aşık durumdasınız. Sizin için en doğru tabir budur. Bu bir süre daha devam edecek. Buna engel olmanız pek mümkün değil. Mümkün olsa bile bunu yapmamalısınız. Herkes sizin gibi aşık olmak ister ama başaramaz. Bunu başarmışken elinizin tersiyle itmek çok doğru değil.

      Sizi anlıyorum, hayatınız şu an bir çeşit duygu ablukası altında. Bir adım atacakken hep “o ne düşünür” kısmı aklınıza geldiği için böyle hareket ediyorsunuz. Bu kendiliğinden oluşan bir bağdır, sadakattir. Sevgiliniz kendini çok şanslı hissetse yeridir. Hatta kıymetinizi bilmesi gerekir. Tabi burada bir problem var.

      İçinizde yaşadığınız duygu yoğunluğunu karşı tarafa yansıtmayı başarabiliyor musunuz? Yoksa her şey kendi içinizde gizli kapılar ardında gerçekleşip öylece son buluyor mu? Sevgiliniz ona duyduğunuz aşkı yeteri kadar hissetmediğini söylerse iş sizin için biraz daha çıkmaza girebilir. Çünkü içinizdeki yaşadığınızı çok sağlıklı bir biçimde hissediyorsunuz ve bunun her koşulda karşıya yansıttığını düşünürsünüz. Bu her zaman mümkün olmayabilir.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  2. Nur dedi ki:

    Merhabalar ben 21 yaşındayım ve daha önce hiç yaşamadığım kadar duygusallık yaşıyorum. Bir problemi çözerken başka insanların beni izlemesinden çok rahatsız oluyorum (örneğin bir arkadaşımı rahatsız edici bir sebepten uyarmak istediğimde başka birinin orda olmamasına çok dikkat ediyorum.) Eleştirilere karşı çok hassasım eleştiri aldığım zaman kendimi daha çok eleştiriyorum buda bir sonraki eleştiri anında karşımdakini kırmama sebep oluyor. Eleştirilirken yaşadığım bir başka problemde kendi fikrimi öyledikten sonra gelen eleştiriler beni inanılmaz bir panik haliyle başbaşa bırakıyor ve kendi doğrumu unutup karşı tarafın fikrini benimsiyorum. Bu eleştirilerin duygusallığımı perçinlemesiyle beraber kendi köşeme çekiliyorum bütün moralim alt üst oluyor. Eleştiren insanlara karşı kendimi yeterince savunup veya kendimi doğru anlatamadığım için de beni asla anlamayacakları yargısına varıyorum ki bu çoğu zaman içgüdüsel olarak gerçekleşiyor. Birde bu insanlara karşı sevgim ve ilgim azalıyor ve onlarakarşı ölümcül bir sessizlik içerisine bürünüyorum. Ne yaparlarsa yapsınlar sanki yoklarmışçasına yaşıyorum. Görünce konuşma arayı iyi tutmaya neşeli gözükmeye zorlasamda kendimi bu asla olmuyor onlara karşı bir duvar oluyorum. Sizinde yukarıda yazdığınız gibi asla o an o duygusallığı yaşarken, yaşadığım karmaşayı anlamlandırıp çözemiyorum. Kendimi sürekli kanıtlamak istiyorum. İnsanlara karşı uzun ve gereksiz açıklamalarda bulunuyorum. Kendi halimde çözümler bulmaya çalışsamda bu bir noktaya kadar fahdalı olabiliyor. Yakın zamanda destek almak istiyorum. İnşallah bu sorunu yaşayan herkes duygusallığını kontrol edebilmeyi hayatına sokabilir. Yazınız için çok teşekkürler

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Güzel düşünceniz için asıl ben teşekkür ederim. Anlatımınız çok iyi olmuş ve kendinizi bilmeniz iyi bir şey. Profesyonel destek almayı kafaya koymanız özellikle en doğru tercihi yaptığınızı göstermektedir. Yaşadığınız problemi tam olarak tanımlayabilmem pek mümkün değil. Bunun sebebi birbirinden farklı durumlar olabilir ama genel olarak birkaç öneride bulunabilir.

      Öncelikle eleştirilere karşı bu kadar hassas olmanızı sağlayan durumun kendinizi bir nebze olsun kusursuz görmenizdir. Bu hatalı bir yaklaşımdır çünkü kimse kusursuz değildir. Başkalarından gelen yapıcı eleştirilere karşı açık olmazsanız çok büyük sorun yaşarsınız. Birisi sizi eleştirdiği zaman anında bir refleks gibi kendinizi savunmaya geçmemelisiniz. Yapmanız gereken öncelikle o eleştirinin haklı olup olmadığını belirlemektir. Haksız eleştiri söz konusu olduğunda kendinizi savunmalısınız çünkü bunu yapmazsanız karşı tarafa gücünüzü devretmiş olursunuz.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  3. Renas dedi ki:

    mrb bende aşırı dugusalım kalp atışlarım hızlı atıyor kötü düşünyorum ne yapmalıyım tedavisi yokmu acaba

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bir doktora gitmeyi düşündünüz mü hiç acaba??? Muhakkak bir doktora gözükün. Ben net sizde şu rahatsızlık var diyemem ama doktor size bu konuda yardımcı olacaktır.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  4. Faruk dedi ki:

    Hocam ben 34 yaşındayım aşırı duygusallığın var ama bir türlü atlatamıyorum ne yapmalıyım ve Yavaş yavaş artık piskolojik sorunlarda çıkmaya başladı panik atak gibi belirtiler var dahada artıyor ne yapmalıyım kısa ve öz buradan tazarmisiniz yada sizinle konuşma fırsatı oluşursa daha iyi anlatma imkanım olur teşekürler

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Yazımda her şeyi adım adım anlattım. Neler yapabileceğinizi, neler yapmanız gerektiğini, ne gibi sonuçlar alabileceğinizi, çabalarınızı desteklemek için yapabileceklerinizi ve bunun gibi birçok bilgiye yer verdim. Lütfen yazıya göz atın. Aradığınız cevaba yazıdan ulaşabilirsiniz. Eğer yazıyı okuyup adımları uygulamanıza rağmen sonuç alamıyorsanız mutlaka profesyonel bir destek almayı düşünmelisiniz.

  5. zeynep dedi ki:

    çok tskr edrm sizinle konusmak ıyı geldi bana kattıklarınız için çok tskr ederm.oda karsıdakı ınsan konusmk istese oturup etraflıca konusuruz oda fırsat gbı bırsey ….

  6. zeynep dedi ki:

    tskr edrm galiba bu anlattıklarınıza bakılırsa ben bu yüzü vermişim ona …sorunlar bende dağ gibi olmuş ama sadece üzülen ben oluyrum ve kendimi tanıyamaz bir hale getirmişm bazen yaptıgım sıradan bır davranısı bıle cok buyutuyorum…evet zamanında kalbını çok kırdım onun ama sonucta ben bır kulum hatasız olurmuyum hiç, hata yaparak insan birşeyler öğrenir …defalarca pişmanlığımı dile getirdim özür diledim galiba artık yapcak birşeym yok herseyn hayrlısı deyip önüme bakmam lazım …sizin sözlerinz benim için çok kıymetli anlattıklarm size beni oyaladığı kanısına vardınız galiba haklısınız ….canım yanıyor ama yine de zeynep gibi durmak zorundaym…çok tskr edrm tekrardan…

  7. zeynep dedi ki:

    kaan bey defalarca konusmaya calısmadım mı zannedıyrsunuz…ama olmuyr hep susuyr bu susması benı ölduruyr.evet haklısınız umud insanı en çok öldüren şey.suan konusmak ıstesem bıle konusamam o farklı bır sehıre gıtmıs bense memleketımdeyım …bu yarım yamalak laflarından çok sıkıldım net bırsey önume koymuyr hep kısa cvblar…bende hep uzuluyorum.dıyorsunuz ya umud evet haklısınız anlatıgınız gıbı cevreye kendımı kapattım .sankı bır yerden cıkacak bana yıne hata yaptın gıbı bır ıkılem var ne yapacagmı bılmyrum sureklı aklımda dusunmeden edemıyrum…herseyde her konuda aklımda.dogum gunlerımı yada vesaıre her önemlı gunlerı kutluyr.sankı kendını hıc unutturmuyr.ama net net bırsey de demıyr.yarım yamalak bır hayat yasıyrum ne ılerıye gıdıyrum ne de bırsey oldugum yerde kaldım …byle bır durum ıcerısındeym

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      İkili ilişkiler söz konusu olduğunda işte tam olarak bu nedenden ötürü bir şeyler söylemek istemiyorum. Şu an sadece sizi dinliyorum ve sizin söylemiş olduklarınızdan onun sizi oyaladığını çıkarmak hiç zor değil. Ancak onu dinlemediğim için asıl amacının ne olduğunu bilemem. Sizin açınızdan gözüken bu veya belki böyle gözükmesini istiyorsunuz. Sizi çok iyi anlıyorum, duygularınız her zaman değerlidir ama bu duygular hayatı sizin için yaşanamaz hale getiriyorsa artık onlara söz geçirmek zorundasınız. Yapabileceğiniz pek fazla bir şey yok maalesef.

  8. zeynep dedi ki:

    tamam kaan bey bu tavsiyenızı dıkkate alır en kısa zaman da doktora gıderım yazınızıda okudum …tskr edrm…bide size bir sorum olacak yakın bır zaman once bır ılıskım var dı.üç yıl kadar sonra olur olmadık hatalar yaptım cocukca seyler .ama kısa bır zaman da hatalarımın farkına vardım.ve kendimi affetmek için elimden geleni yaptım defalarca özür diledim defalarca konutum…bir sürü çekişmeli yanımız oldu…ama bn sevgımı bellı ettım.simdide ayrıyız ve her defasında konustugumuzda bu halde olmamızın tek sebebı sensın dyr baskada bır sey sylemyr ve hep susuyr knustugum herseye karsı …yınede kopamıyrz sosyal medyalarımızda ıkımızde varız telefonlarımız bırbırımzde var sadece ıletısımımız yok eskısı gıbı sizce ne yapmalıyım …sabretmelımıyım yoksa hayatıma kaldıgım yerden devam etmelımıyım tavsıyelerınızı beklıyrm ama onuda hala ılk gun kı gbı cok sevıyrum….bana yardımcı olsanız sevınırım …

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      İkili ilişkilere çok fazla dahil olmayı tercih etmem ama burada olan nokta koyulmamış bir cümle gibi bir şey. Onunla son bir kez oturup etraflıca konuşmadığın sürece her zaman umudunu koruyacaksın, kendini etrafa kapatacaksın ve bu böyle sürüp gidecek. Bir hata yapmış olabilirsin ama hatalar olmadan insanın bir şeyler öğrenmesi çok kolay olmaz. Hatanı kabulleniyorsun, özür dilemiş ve erdemli bir davranış ortaya koymuşsun. Karşıdaki kişinin daha başka ne tür bir beklentisi var? Bunu bir türlü anlamış değilim. Bence bir araya gelip bu meseleyi çözmelisiniz. Ya tamam ya devam demelisiniz yani. Sonuç ne olursa olsun ikinizin de mutlu olacağından eminim.

Yorum yapıp katkı sağla...