Arkadaş nasıl edinilir?

Kaan Karadeniz

28 yaşındayım. Yüksek lisans öğrenimini "Bilgi ve Belge Yönetimi" bölümünde sürdürmekteyim. Psikolog veya terapist değil, araştırmacıyım. Başarının çaba ile doğru orantılı olduğuna inanlardanım.

25 Cevaplar

  1. Eylül dedi ki:

    Selam, ben yaklaşık 8 yaşından beri sanaldan arkadaş ediniyorum. Değişiyor sürekli ve onlara çok fazla değer veriyorum. Bu da gerçek hayatıma yansıyor. Onları kıskanıyorum özlüyorum falan. Aralarından buluştuklarım da oldu. Neyse, gerçek hayatta anne ve babamın işi nedeniyle sürekli şehir ve okul değiştiren biriyim. Çevrem olmuyor bir türlü, yalnız hissediyorum hep. 15 yaşındayım şu an. Telefonu bıraktığım anda kendimi berbat hissetmeye başlıyorum. Tek dayanağım sanaldaki arkadaşlarım çünkü. Fakat bir süre onlarla da sorun yaşamaya başlıyorum. Sonsuza dek sürecek değil ya? Etrafımda arkadaş grupları var imreniyorum. Arkadaş ediniyorum ama onlar da beni sevmiyormuş gibi. Kısaca sadece sevilmediğimi hissediyorum, insanlar sevdiklerini belirtseler de konuşmak istemiyor gibiler. Belki de sadece paranoyak oluyorum. Bu hem sanal hem de gerçek hayatım için geçerli. Gece yatarken aklımda yalnızlık oluyor sadece. Uzun süreli arkadaşım olsun istiyorum. Galiba bu hayalim hiçbir zaman gerçekleşmeyecek.

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bundan elim olamazsınız. Bence bu konuyu gereksiz yere çok fazla kafaya takıyorsunuz. Arkadaşlarınızı sorgulamaya çalışmak yerine onlarla geçirdiğiniz vaktin tadını çıkarmaya çalışmalısınız. Sanal ve gerçek arkadaş ayrımı çok eskide kaldı artık. İnternet şu an en çok kullandığımız iletişim aracı. Dolayısıyla insanlarla daha fazla konuşabiliyor, anlaşıp anlaşamadığımızı daha net görebiliyoruz. Ben bu ayrımı kafanızdan atmanızı öneririm.

      Benim birçok arkadaşım İnternet üzerinden tanıştığım kişiler. Arkadaşlarımın geri kalan kısmı ise liseyi beraber okuduğum pek çok insan ve birkaçı da ilkokuldan arkadaşım olanlar. Bunlar bana fazlasıyla yetiyor. Elbette yeni insanlarla tanışıyorum, elbette iletişim kuruyorum. Bunlar tamamen farklı şeyler. Biriyle arkadaş olmak istediniz diye hemen arkadaş olamazsınız. Bunu zaman belirler ve siz bu zamana ayak uydurmak zorundasınız.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  2. Ayçaa dedi ki:

    Merhaba ben lise 2 ye geçtim ama lise 1 de pek düzgün arkadaşlıklar edinemedim sınıftaki herkes sanki 40 yıllık arkadaşmış gibi kaynaştılar hemen şaşkınlıkla izliyorum sınıftaki çoğu kişi de kötü akışkanlıkları olan ve birbirlerine olan üslupları çok kötü sürekli hakaret içerisindeler ve bundan kimse rahatsız olmuyo nasıl bu sınıfa düştüm diye türlü sorularla cebelleşiyorum lisenin böyle bi ortam olduğunu hiç tahmin etmezdim benimde bi ortamım olucağını eğleneceğimi sanmıştım ama tam tersi oldu koskoca lisede sadece 3-5 arkadaş edindim onlarla da çok fazla yakın değilim ve birbirleriyle anlaşamadıklarından dolayı ayrı ayrı takılmak zorunda kalıyoruz ortaokulda herşey çok güzeldi arkadaş ortamı falan burda okuyacağım daha 3 senem var bu yılları nasıl değerlendirip güzel anıllarla biriktirebilirim acaba yardımcı olur musunuz tavsiyenize ihtiyacım var

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Kötü alışkanlıkları olanlardan koşulsuz bir biçimde uzak durarak ilk adımı atabilirsiniz. Hayatınızın en hızlı akıp giden günlerinde olduğunuzu unutmamalısınız. Çok fazla dışa kapalı olmanızı önermem ama kendinizi korumayı bilmelisiniz. Bu yılları verimli bir biçimde geçirmek istiyorsanız ilk yıllardan itibaren üniversite sınavına odaklanın ve üniversiteyi sizi buradan kurtaracak yegane şey olarak düşünmeye başlayın. Temel hedefiniz bu olursa gerisi kolay bir biçimde gelecektir.

      Eskiden liseler bu durumda değildi. Yine kötü alışkanlığı olan pek çok insan vardı ama hepsi zamanla arkadaşlarının desteğiyle bunlardan kurtulmayı başardılar. Şimdi her şey çok hızlı akıp gidiyor, herkesin kendini farklı gösterme ve gösteriş yapma çabası var. Buna yenik düşmezseniz geleceğiniz çok parlak olacaktır. Ancak herkes gibi olmak isterseniz siz de kaybedenlerden birisi olacaksınız. Kısacası dikkat etmenizi öneririm.

      Olumlu alışkanlıklar geliştirin. Kendinizi önemseyin, kendinize bakın. Spor yapın. Bol bol kitap okuyun. Araştırma yapın. Sorgulayın, eleştirin ama yıkıcı eleştirilerden uzak durun. Bu doğrultuda ilerlerseniz gelecekte çok daha iyi bir yerde olacağınızdan emin olabilirsiniz.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  3. Şeyma dedi ki:

    Merhabalar, ilkokul dönemlerinden beri oyunlardan sanal arkadaşlıklar ediniyorum. 4 yıl devam eden de oldu 2 günü zor ettiğim de. Çeşitli sebeplerden dolayı bu arkadaşlıklarım bitti zaman içerisinde. Hiç olmadığım kadar yalnız hissediyorum. Şunu da ekleyeyim: Okulda veya kurslarda tanıştığım insanlardan aramın iyi olduğu var fakat yüzeysel gibi geliyor hakkımda hiçbir şey bilmiyorlar, ben de onların bilmiyorum. Tanımaya başladığımda da onlardan soğuyorum. Arkadaşlık ilişkilerim hep beklentimin altında. Bunları karşımdaki kişiye yansıtmamaya çalışıyorum, beni en iyi arkadaşı olarak gören insanı bile doğru dürüst sevemiyorum. Kısacası sanal arkadaşlık olmazsa olmaz gibi geliyor eksikliğini hissediyorum hep bu önyargıyı nasıl yenebilirim?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Sanaldan gerçeğe dönüşmüş çok fazla arkadaşlığım var. Sizi bu konuda daha iyi anlıyorum. Şu an iletişim tercihlerim arasında ilk sırada sanal ortamda yazışma gelir mesela. Çünkü bir şey yazarken ekstra düşünürsün. Her şey geçmişte görüntülü kalır ve gidip ne dediğini görebilirsin. İnsanların gittikçe yükselen bir iletişim problemi söz konusu. Yüz yüze konuştuğun insanlar eğer yeteri kadar hafızan iyi değilse birkaç hafta sonra söylediklerinden farklı şeyler söyleyebilirler. Anladığım kadarıyla bu durumdan yeteri kadar etkileniyorsunuz.

      Bu bir önyargı olmaktan ziyade bir kontrol durumu sizin için. Bunu aşabilmek için üstüne gitmeniz gerek. Yani arkadaşlıkları doğrudan bitirmek yerine onlara ekstra zaman tanımayı düşünmelisiniz. Belki o zaman bazı şeylere karşı bakış açınız değişebilir. Bu konuda daha fazla problem yaşamanız durumunda mutlaka bir doktora gözükmelisiniz. Belki bir takım kişilik problemlerine sahip olduğunuz için bu tür davranışlara meyilli olabilirsiniz.

      Kalın sağlıcakla, hayat boyu başarılar dilerim.

    • Anıl Aslan dedi ki:

      Yorumu bir an ben yazdım sandım. Oyun ortamlarına 11 12 senemi verdim. Bazı sağlık problemleri başta olmak üzere bir çok sebepten oyunları ve beraberinde gelen arkadaşlarımı (gerçek hayatımda yer edinenler hariç ) geride bıraktım. Ve şimdi bakınca yapayalnızım. Umarım bu sorunları atlatabilirsin, atlatabiliriz.

  4. azize dedi ki:

    Lise öğrencisi 10.sınıfim.Bir arkadaşım vardı ve onla çok güzel anlaşıyoduk. Aramıza bi kız aldık ve hep birlikte çok iyi arkadaştık. Ama sonra zaman geçtikçe bunların ikisi takılmaya başladılar ilk arkadaşım aramıza aldığımız kişiyi yanına çağarıyodu sınıfta sıraya.Bende bişey demiyodum .On siraya geçiyodum.Artık önde oturuyorum. Bunlar dışarı çıkarken beni çağarmamaya başladılar ama durağa inerken falan koluma giriyolardı okul çıkışında. Bazen o kadar çok sinirleniyorum ki yüzlerine kalleşsiniz diyesim geliyo iki yüzlüler diyesim geliyo kurguluyorum kafamda ama soyleyemiyorum belkide kaybetmek istemediğimdendir. Mesela biri okula gelmediği zaman diğeriyle çok iyi anlaşıyorum(ikisi içinde geçerli) ne yapmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Olumlu açıdan bakmanız çok daha doğru olur. O kız olmasa başka bir kız olacaktı. Kin beslemenizi gerektirecek bir durum olduğunu düşünmüyorum. Onlara sana verdikleri değer kadar değer verip yoluna devam etmelisiniz. Böylece kafana takıp gereksiz stres de yapmamış olursunuz.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

      • Kaan dedi ki:

        Merhaba lise 18 yaşıma gireli 4-5 ay oldu. Lise son sınıftayım.

        Bundan yıllar önce orta okulda kız arkadaşım vardı , okul ortamında sevilen sayılan birisiydim . Çevremde o kadar çok insan vardı ki en yakınımdaki kardeş dediğim insan kız arkadaşım ile bir cafede gizli işler çeviriyor. Boynuz kulağı geçer hesabı. 14 yaşında yaşamış olduğum bu olay bu yaş için çok sakıncalı bir durum . Gelelim bu güne 4 sene geçti 2-3 sene önce arkadasımla bulusur eğlenirdik ancak son yıllarda güven probleminden kaynaklı arkadaş ilişkilerim darmadağın . Tek bir derdimi anlatacağım arkadasım yok, işi düşünce yazanlar hariç. Bu 4 sene boyunca bir kız arkadasımda olmadı. Kimseye güvenim kalmadı anlayacağınız. Seçici de değilim ancak olmuyor artık. Geçen 3 yıl boyunca aşırı derecede bilgisayarda oyuna bağlı kaldım, ben bu değildim. Rotasız gemi gibiyim. Bir yön verir misiniz?

        • Kaan Karadeniz dedi ki:

          Merhaba,

          Güven kaynaklı problem yaşadığınızı kendiniz biliyorsunuz. Bu aslında güzel bir şey ama hayatın devam ettiğini kabul etmeniz gerek artık. Son birkaç yıldır kız arkadaşınızın olmaması sizi hayata karşı küstürmemeli. Tabi hayatınız için yegane hedef kız arkadaş edinmek ise durum biraz farklı olur. 29 yaşındayım ve hayatımda ilişki diyebileceğim şey 0.5 + 1 + 0.5 yani 2 kez yaşandı. Birisi benim hatamdan başlamak üzereyken bitti, ötekinde karşıdaki kişiye vakit ayırmakta zorlandım ve anlaşarak ayrıldık, diğeri de başlamadan bitti.

          0.5 ile 1 arasında yaklaşık 5-6 yıl vardı. 1 ile diğer 0.5 arasında ise yaklaşık 1 yıl. Ama bu benim için hiçbir zaman temel hayat kıstası olmadığı için sizin kadar derin düşüncelere dalmadım. Yaşım aldı başını gidiyor ama hala hayatımda böyle bir şeyin çok üst düzey önemli konumda olduğuna inanmıyorum.

          Arkadaşlık meselesinde aradaki güven problemini kaldırmak sizin elinizde. Kontrol dışı bir durumla karşı karşıya değilsiniz. Herkesle hemen birkaç gün içerisinde sıkı fıkı arkadaş olamazsınız. İnsanlara şans vermeli, onlara zaman tanımalısınız. İyi anlaşıyorsanız ve birbirinize yalan söylemekten olabildiğince kaçınmak için çaba gösteriyorsanız arkadaşlığınız bir şekilde devam edecektir. Biraz klişe bir laf olacak tabi ama zincirlerinizi kırmalısınız.

          Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

          • Kaan dedi ki:

            Önerilerinizi göz önünde bulunduracağım, umarım hayatımda değişiklikler meydana gelir.
            Teşekkür ederim.
            İyi günler…

            • Kaan Karadeniz dedi ki:

              Merhaba,

              Umarım hedeflerini yerine getirmeyi başarabilirsiniz. Olumsuzluklarla karşılaşmanız durumunda yine bana ulaşabilirsiniz. Elimden geldiğince size yardımcı olmaya çalışırım.

              Sağlıca kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  5. Naim dedi ki:

    Merhaba, ben de universiteye yeni basladim . Arkadas edindim ama şöyle bir durum var. Insanlarla konusmak istemiyorum bir sure sonra. Mesela yakin arkadasim beni surekli elestiriyor gibi geliyor .ayrica herhangi biriyle konustugum zaman hemen sıkılıyorum ve insanlari cok gozlemliyorum. Bir kisi nasil diger arkadasi hakkinda konusuyorsa benim hakkimda da oyle konusuyordur diye uzaklasiyorum . Nasil yenebilirim sizce?problem ne tam olarak

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Bu bir problem değil. Doğru olanı yapıyorsunuz aslında ama anladığım kadarıyla aşırı seçicisiniz. İnsanların sizin eleştirmesinden kaçınmak yerine bu eleştirileri anlamlı oldukları müddetçe kabul etmelisiniz. Bunlar kendinizi geliştirmeniz için muazzam fırsatlardır. Tabi bazıları sürekli tenkit amacıyla birilerini eleştirirler. Onlardan olabildiğince uzak durmanız çok daha sağıklı olacaktır. Arkadaş edinmek için acele etmemelisiniz. Elbet birileriyle iyi anlaşmaya başlarsınız. Sadece insanlara peşin hükümle yaklaşmayıp onları iletişime göre değerlendirmeye çalışın.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  6. Bora dedi ki:

    Merhaba bende aşırı içe kapanık biriyim yeni üniversiteye başladım herkez kaynaştı ama ben hala yalnızım insanlarla nasıl yanlış anlaşılmadan muhabbet açacağımı bilemiyorum insanlara yanlış izlenim vermeden nasıl yaklaşabilirim acaba ve birilerine yanaşmaya çalışmayı kendime yediremiyorum onlar bana gelsin istiyorum ama olmuyor ne yapmalıyım

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      İletişim tek taraflı bir durum değildir. İki taraflı bir durumdur. Siz herkes bana gelsin ben kimseye gitmeyeyim diye düşündüğünüz ve hareket ettiğiniz sürece bu tarz kendi kendine yeten birisi olmaya devam edeceksiniz. Devletler arası diplomaside dahi devletler belirli düzeyde diyalog kapısını açık bırakabilirken siz neden tamamen kapalı tutuyorsunuz? Tam olarak ne hissediyorsunuz? Bir başkasıyla ilk siz konuştuğunuz zaman bir ödün veya bir taviz vermiş olacağınızı mı düşünüyorsunuz? Sizi ödün veya taviz veremeyecek kadar önemli kılan durum nedir?

      Bu sorularımı düşünürseniz yanlışın nerede olduğunu görebilirsiniz. İçe kapanık olmak kötü bir şey değildir. Ancak siz içine kapanık birisi olmaktan öte dış dünyaya kapanık birisisiniz. Dolayısıyla artık kapıları açmalı ve aralamalı, bunun gibi adımlar atmalısınız. Aksi taktirde ömrünüz boyunca hayatta yalnızlık rolünü oynarsınız.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

      • Bora dedi ki:

        Çok teşekkür ederim sizin bu konuda ilk adımlar için tavsiyelerinizi alabilir miyim lütfen

        • Kaan Karadeniz dedi ki:

          Merhaba,

          İnsanlarla iletişim kurmak adına daha istekli olmalısınız. Arkadaş olmaya çalıştığınız kişiler için hemen not vermemeye çalışmalısınız. Biraz vakit geçirdikten sonra onlarla arkadaş olup olamayacağınıza karar vermelisiniz. Kendinizi dışarıya kapamayın. Başlangıç adına bu sizin için yeterli olacaktır.

          Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

  7. Dashaa dedi ki:

    Size bir şey sormak istiyorum. Ben cekingen biriyim fakat istersem insanlarla hemen kaynaşabiliyorum. Fakat ice kapanikta olduğum için konuşma uzun süre devam etmiyor. karşımdaki kişi paylaşımcı olmadığındam dem vuruyor. Diğeri ise çok kısa sürede en ufak yanlışta o kişiye karşı sinirleniyorum. Bunu içimde tutuyorum. Tabi o kişiye karşı arkadaslik hissim git gide yok oluyor. Mesela şuan yalnız olmak daha mantıklı geliyor ama hayatta yalnız olarak başarıya ulaşılamıyor. Kendimi kapatıyorum ama kızıp bunu yapma diyorum. Fakat insanları çoğu sahte gibi geliyor. Şu sıralar kendimi sürekli sorguluyorum. Ozguvensiz miyim yoksa asosyal mi ? Ice kapanik mi bencil mi? Bana bu girdaptan kurtulmak için tavsiye verebilir misiniz?

    • Kaan Karadeniz dedi ki:

      Merhaba,

      Sanırım her birinden bir tutam taşıyorsunuz. İstediğiniz kadar içe kapanık, öngördüğünüz kadar bencilsiniz. Bu nedenle asosyal davranmak hoşunuza gidiyor çünkü kendinizi o şekilde çok daha rahat hissediyorsunuz. İnsanların davranışlarına karşı sinirlenmeye bir son vermelisiniz. Buna hiç gerek yok. Kimsenin davranışından sorumlu değilsiniz ve herhangi bir kimsenin davranışlarını değiştiremezsiniz. Bunu böyle kabul etmeniz durumunda problemlerinizi biraz olsun aşmayı başarabilirsiniz.

      Yardımcı olabileceğim farklı bir konu varsa çekinmeden bana ulaşabilirsiniz. Kendinizi sorgulamayı bir kenara bırakın veya sorguluyorsanız bu konuda dürüst olun ve kendinize yönelttiğiniz sorulara verdiğiniz cevapları kayıt altına alın. Daha sonra onları gözden geçirip gerçekten anlamlı olup olmadıklarını kontrol edin. Sizin için iyi bir serüven olacaktır.

      Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

      • Dashaa dedi ki:

        Verdiğiniz cevap için çok teşekkür ederim. Çok faydali oldu. Fakat kendimden korkuyorum. Gercek kendimden çok korkuyorum. Onunla yüzlesmek istemiyorum. Çünkü eger bencilsem ya da ne biliyim asosyal ya da ice kapanik olmak toplum tarafindan kötü seyler olarak algilaniyor. Hayatima bir yön vermek istiyorum artik. Kendim gibi olmak eger bencilsem bencil gibi ya da kötü biriysem kötü olmak istiyorum. Ama yüzleşmek beni o kadar korkutuyor ki hatta bu korku normal hayatımı da etkiliyor. Tekrardan rahatsiz ediyorum sizi ama cidden sanki bir girdabın icindeyim. Kafamdaki düsünceler susmuyor.

        • Kaan Karadeniz dedi ki:

          Merhaba,

          Eğer davranışlarınızda “toplum ne der” diye düşünmeye eğilimli biriyseniz elbette işe buradan başlamalısınız. Siz hayatı kendi istediğiniz gibi değil başkalarının istediği gibi yaşamaya mahkum olmuşsunuz. Yaptıklarınız için kimseden onay almanıza -aile bireyleri dışında veya başkalarına hoş görünmenize gerek yoktur. Böyle bir düşünceyle hareket ederseniz hayatta hiçbir zaman mutlu olamayacağınızı bilmeniz gerekir. Kendinizle yüzleşmeyi tercih etmelisiniz; başkalarını değil, kendinizi düşünmelisiniz.

          Sağlıcakla kalın, hayat boyu başarılar dilerim.

Yorum yapıp katkı sağla...