Sonu olmayan bir yolculuğun içerisinde mevsimleri geride bırakıyordum
Sen yanımdayken benim için her mevsim bahardı
Sen gittikten sonra ise dünyam değişti ve her mevsim kışı andırdı
Soğuk bakışlar, sönük duygular ve sensiz bir hayat…

Onunla neler yaşadın derdi halime aldırmadan her yabancı
Her seferinde bu deyişler hatıralarımı yeniden canlandırırdı
Kaçmaktan ziyade, alışkanlık göstersede ihtiyar bedenim
Bir aşk taze kalmıştır içerisinde alevleriyle kalbimin…

Nükseden bir hasret var yüreğimde bazen engel olur elim gitmez
Bu mısraları yazabildiğim kalbim gibi kırık ve yorgun kalemime.
O zaman göz yaşlarım dökülür haykırırcasına sararmış kağıtlara
Eksikliğini hissettirmezler mürekkebin doldururlar sayfaları layıkıyla…

Uzun bir zaman var sonbaharın kapıya dayanmasına hüzünlerimle
Sıcağın insanı bunalttığı bir yaz akşamındayım şimdi…
Yine de ben üşüyorum günlerdir yanımda kimsecikler yok…
Sen yoksun, sevgili yok, mutluluk yok ama derinden derine hasret çok…