Gökyüzünü kaplamış yine bulutlar… Beyaz tenleriyle eşlik ediyorlar o mavimsi bedene. Kimisi çok küçük olsa da sarılmış sımsıkı kimisi de kocaman bir parça olmuş diyarın o hazin bulutlarına. Onlar benim görebildiğim tek beyazlar. Artık seçemiyorum bu rengi, beyaz dendiği zaman o sade ve saf renk gelmiyor aklıma. Bir çok beyazın kirlendiğini gördüğümden olsa gerek… Gözlerim...

Bizim denize olan sevdamızı anlatmaya kelimeler yetmez. Yıllar geçse de yüzme bilmiyoruz biz. Belki öğrenmişizdir yüzmeyi ama hiç bir zaman boyumuzdan ötesine gidemedik. Tabiri caiz ise korktuk, cesaret edemedik. Ama bir an olsun denizin bize anlattıklarından nefret etmedik. Hem korktuk, hem de sevdik onu. Tıpkı imkansız bir aşkın getirisi gibi… Yüzme bilmeyen çocuklar…...